SONGFABLE · 2010

Runaway

KANYE WEST · 2010

TL;DR: "Runaway", Kanye West'in bir aşk şarkısı gibi başlayıp aslında kendi kusurlarının, egosunun ve topluma verdiği zararların acımasız bir itirafına dönüştüğü, dokuz dakikalık bir öz-yargılama töreni. Sevdiği kadına "kaç, benden uzaklaş" diyen bir adamın, aynı zamanda kendine tuttuğu aynadır.
Listen elsewhere

We couldn't link a Spotify track for this story. Try searching the title on song.link to find it on your preferred service.

Bir aşk şarkısı kılığında yapılmış bir itiraf

İlk saniyeler yanıltıcıdır. Tek bir piyano tuşuna basılır, sonra tekrar, sonra tekrar. Neredeyse çıplak, neredeyse mahcup bir ses. Sanki büyük bir stadyum sanatçısı sahnenin ortasına oturmuş, tüm ışıkları kapatıp yalnızca kendisiyle konuşmaya karar vermiş gibidir. Ve gerçekten de öyle olur.

"Runaway" bir ilişki şarkısı gibi paketlenmiştir ama içine baktığınızda bambaşka bir şey bulursunuz: Kanye West'in kendini savunmayı bırakıp, aksine kendini suçlamayı seçtiği nadir bir andır. Şarkının o meşhur kadeh kaldırma jesti bile bir kutlama değil, bir alaydır. West, "ödüllük p*çlere, göt heriflere, sik kafalılara ve pisliklere içelim" diye kadeh kaldırırken, bu sıfatların hepsini kendine mal eder. Bu, radyoda çalması hedeflenen bir hit değil; bu, halkın önünde yapılmış bir günah çıkarmadır.

Türk dinleyici için buradaki duygu hiç de yabancı değildir. Bizim kültürümüzde de "kendine söven adam" figürü vardır; bir Neşet Ertaş türküsündeki gibi, ya da bir Cem Karaca yorumundaki gibi, insanın kendi eliyle yıktığı şeyin ardından oturup "ben ettim, ben buldum" demesi. West de tam olarak bunu yapar, sadece davul-makinesi ve otomatik ses ayarlayıcının (Auto-Tune) soğuk parlaklığıyla.

Kanye'nin en dibe vurduğu yıl

Bu şarkının neden bu kadar çıplak olduğunu anlamak için 2009'a dönmek gerekir. O yıl MTV Video Müzik Ödülleri'nde, genç şarkıcı Taylor Swift bir ödül alırken Kanye West sahneye çıkıp mikrofonu elinden kapar ve ödülün aslında Beyoncé'ye gitmesi gerektiğini söyler. O an, canlı yayında, milyonlarca insanın gözü önünde West bir anda Amerika'nın en nefret edilen adamı haline gelir. Dönemin başkanı Barack Obama bile onun için, kayıtlara "pislik" (jackass) olarak geçen bir söz sarf eder.

West bir süre ortadan kaybolur. Söylenene göre kendini bir tür sürgüne yollar; bir dönem Roma'da, bir dönem Hawaii'de vakit geçirir. İşte "Runaway"i ve onu içeren efsanevi albüm My Beautiful Dark Twisted Fantasy'yi bu sürgünde, Hawaii'deki bir stüdyoda, gecelerce süren kolektif seanslarla doğurur. Rivayete göre stüdyoya onlarca müzisyen, rapçi ve prodüktör toplanır; bir tür sanatsal kamp kurulur. West o dönem hem yıkılmış hem de kendini yeniden kurmaya kararlıdır.

"Runaway" bu ruh halinin kalbidir. Şarkı, "beni sevme, benden kaç, çünkü ben seni incitmeye programlanmış biriyim" diyen bir adamın sesidir. Ama satır aralarında bunu söylerken bile bir tür gurur, bir tür "ben buyum ve değişmeyeceğim" inadı vardır. İşte şarkının dehası da burada yatar: hem özür diler hem de özür dilemeyi reddeder. İkisini aynı anda yapar.

Şarkıya rapçi Pusha T de bir bölümle katkı verir; onun kısmı, West'in itirafına daha soğuk, daha "erkeklik gösterisi" bir ses ekler. Bu tezat kasıtlıdır: bir yanda pişmanlık, öbür yanda umursamazlık maskesi.

Sözlerin gerçekten anlattığı şey

Şarkının anlatıcısı, bir ilişkinin ortasında duran ve kendi zararlı davranışlarının farkında olan bir adamdır. Sevgilisine, aslında onun için en iyi şeyin kaçıp gitmek olduğunu söyler. Kendisinin güvenilmez, sadakatsiz ve bencil biri olduğunu itiraf eder; başka kadınlara bakışını, ilişkiyi baltalayan alışkanlıklarını gizlemez. Ama bunu bir kurban ağzıyla değil, neredeyse bir uyarı levhası gibi yapar: "Ben böyleyim, tehlikeliyim, o yüzden git."

Kadeh kaldırma bölümü şarkının duygusal çekirdeğidir. West, toplumun "kötü", "bozuk", "sorunlu" diye etiketlediği her tip insana içki kaldırır. Ama bunu yaparken aslında kendini de o listeye yazar. Yani bu bir dışlama değil, bir kucaklamadır: "Biz kusurluyuz, ben de öyleyim, hadi bu kusuru gizlemek yerine ona kadeh kaldıralım." Bu, hem provokatif hem de tuhaf biçimde dürüst bir jesttir.

Şarkının son üç dakikası belki de en cesur kısmıdır. West, sesini otomatik ses ayarlayıcıdan (Auto-Tune) geçirerek anlamsız, kelimesiz, adeta bir ağıt gibi mırıldanır. Sözler kaybolur, geriye yalnızca bozulmuş, insanlıktan çıkmış ama bir o kadar da insani bir feryat kalır. Bu bölüm hiçbir şey söylemez ama her şeyi anlatır: kelimelerin bittiği yerde başlayan bir keder. Rivayete göre bu, dilin yetersiz kaldığı anı temsil eder; adamın söyleyecek sözü kalmamıştır, sadece sesi kalmıştır.

Sözleri bu şekilde okuduğunuzda "Runaway"in neden bir aşk şarkısı olarak sınıflanamayacağını görürsünüz. Bu, bir ilişkiden çok bir karakterin röntgenidir. West, ünlü olmanın, egonun ve kendini kontrol edememenin bir insanı nasıl yalnızlaştırdığını anlatır.

Kültürel bağlam ve mirası

My Beautiful Dark Twisted Fantasy çıktığında, müzik basını nadiren görülen bir oybirliğiyle onu bir başyapıt ilan etti. Etkili müzik sitesi Pitchfork albüme, o dönem için son derece nadir olan tam puana yakın bir not verdi. Albüm, West'in kariyerini kurtarmakla kalmadı, onu bir "sorunlu şöhret"ten "çağının en önemli sanatçısı" mertebesine taşıdı. "Runaway" de bu dirilişin manifestosu oldu.

Şarkının bir de görsel boyutu var. West, "Runaway" için yaklaşık yarım saatlik bir kısa film çekti; içinde bir anka kuşuna (phoenix) dönüşen bir kadın, klasik bale sahneleri ve büyük bir yemek masası vardı. Anka kuşu metaforu tesadüf değildi: küllerinden yeniden doğan yaratık, tam da West'in o dönemki hikâyesiydi. Bu film, müzik videosunu bir sanat filmi seviyesine çıkarma çabasının simgelerinden biri olarak anıldı.

Şarkının o tek piyano notasıyla açılışı, bir tür imzaya dönüştü. Konserlerde West bu notayı çaldığında salon anında elektriklenir; herkes ne geldiğini bilir. Bale sahnelerinde balerinlerin dans ettiği canlı performanslar, şarkıyı bir pop parçasından çok bir sahne eserine yaklaştırdı.

Türkiye'de de bu albüm ve özellikle "Runaway", hip-hop'a mesafeli olan pek çok "rock ve pop" dinleyicisini bile kendine çekti. Çünkü bu şarkı, tür etiketlerinin ötesinde bir şey yapıyordu: bir sanatçının kendi çöküşünü sanata çevirmesi. Bu, Pink Floyd'un The Wall'undan, ya da bir Sezen Aksu şarkısındaki acı dürüstlükten çok da uzak değildir. İnsanın kendini yargıladığı sanat evrenseldir.

Neden bugün hâlâ etkiliyor

Aradan on beş yılı aşkın zaman geçti ama "Runaway" tazeliğini korudu, hatta belki daha da anlamlı hale geldi. Çünkü bugün, sosyal medyanın herkesi bir anda yücelttiği ya da yerin dibine soktuğu bir çağda yaşıyoruz. West'in 2009'da yaşadığı o "bir gecede halk düşmanı olma" deneyimi, artık sıradan bir olgu. Bir tweet, bir video, bir yanlış anlaşılma; ve insanlar toplu bir öfkenin hedefi haline geliyor.

"Runaway" tam da bu duruma bir cevap gibi durur: hata yapan bir insanın, hatasını inkâr etmek yerine sahiplenmesi. West kendini temize çıkarmaya çalışmaz; aksine, "evet ben pislik olabilirim ve bunu biliyorum" der. Bu dürüstlük, mükemmellik pozları arasında boğulduğumuz bir çağda garip bir rahatlama sağlar. Kusurlu olmanın da bir tür özgürlük olabileceğini hatırlatır.

Bir de şu var: şarkının yapısı hâlâ radikal. Dokuz dakika süren, üç dakikasını kelimesiz bir uğultuya ayıran bir parçanın popüler kültürde bu kadar sevilmesi, dinleyicinin de aslında kolay tüketimden fazlasını istediğinin kanıtı. "Runaway", bize acele etmemeyi, bir duyguyla uzun uzun kalmayı öğütler.

West'in sonraki yıllardaki tartışmalı çıkışları düşünüldüğünde, bu şarkı bir bakıma peygambervari bir öngörü gibi de okunabiliyor. Sanki adam yıllar önce kendi geleceğini görmüş ve "benden kaç" derken sadece bir sevgiliye değil, tüm dünyaya seslenmiş gibi. İşte gerçekten büyük şarkıların yaptığı budur: zamanla anlamları derinleşir, çünkü hayat onları haklı çıkarır.


Daha derine dalmak için

🎧 Sese kendini bırak

Bu şarkının tam etkisini yaşamak için onu içinde bulunduğu bütünle, yani My Beautiful Dark Twisted Fantasy albümüyle birlikte dinlemek gerekir; "Runaway" o karanlık senfoninin kalp atışıdır.

📚 Hikâyeyi takip et

Şarkının ardındaki insanı ve o kaotik dönemi anlamak için West üzerine yazılanlara ve hip-hop tarihine dalmak, dinleme deneyimini bambaşka bir yere taşır.

🌍 Mekânları ziyaret et

Bu albümün doğduğu yerler, şarkının atmosferinin bir parçasıdır; Roma'nın sanat mirasından Hawaii'nin izole huzuruna uzanan bir coğrafya.

🎸 Kendin deneyimle

"Runaway"in o basit ama unutulmaz piyano açılışı, aslında herkesin çalabileceği kadar sade; bu yüzden şarkı, müziğe kendi elinizle dokunmak için mükemmel bir kapı.


🎵 Bu şarkıyı dinle

🤖 Daha fazlasını sor
Tags
10s